KLEMENS RZYMSKI (biskup Rzymu w latach 92-101 r.)

Klemens Rzymski, jeden z pierwszych Ojców Kościola, który wg Ireneusza był trzecim następcą św. Piotra w Rzymie (po Linusie i Anaklecie), to najprawdopodobniej ten sam, o którym św. Pawel wspomina w Liście do Filipian. Tak poświadczają Orygenes i Euzebiusz z Cezarei. Przytoczmy ten fragment.
„(…) wszak one dla ewangelii razem ze mną walczyly wespól z Klemensem i z innymi współpracownikami moimi, których imiona są w księdze żywota.” (Flp 4, 3)

DZIEŁA
Do naszych czasów zachowalo się tylko jedno dzielo Klemensa – List do Koryntian, który możesz pobrać tutaj (List Klemensa do Koryntian ). Zostal on napisany za panowania cesarza Domicjana (ok. 96 r.). List skierowany jest do gminy korynckiej, w której doszlo do sporów, a w konsekwencji do schizmy. Klótliwość Koryntian znana już jest z listów pawlowych. Klemens, podobnie jak Pawel, stanowczo reaguje na wieść o sporze.

List św. Klemensa do Koryntian jest niezwykle ważnym dzielem, 

jednym z najważniejszych zabytków literatury chrześcijańskiej pierwszych wieków. O ważności tego listu i o autorytecie Klemensa świadczy fakt, że był czytany w Kościolach, a nawet zaliczany do Kanonu Nowego Testamentu (Kościól syryjski zaliczal go do Pisma Świętego oraz znajduje się w Kodeksie Aleksandryjskim).
Oprócz zasadniczych treści spójnych z nauczaniem apostolskim, duży nacisk polożony jest na autorytet biskupów i diakonów, którzy nie powinni być pozbawiani urzędówi ze względu na to, że zostali ustanowieni bezpośrednio przez apostolów, którzy dzialali zgodnie ze wskazaniami  Jezusa Chrystusa.

CECHY KLEMENSA

Na podstawie treści listu możemy dowiedzieć się na temat samego Klemensa. Musial on być człowiekiem, któremu pokój leżal na sercu, człowiekiem lagodnym. Ewidentnie można zauważyć, że napominal w duchu lagodności. Uwidaczniają się również jego stoickie zamilowania. Klemens najwyraźniej był obeznany z kulturą grecką. Niemniej jednak czul się zespolony duchowo z Mojżeszem, czy Izaakiem. Niezwykle dobrze znal Pismo Święte, które często cytuje za oryginalem hebrajskim, bądź za Septuagintą.
Klemens był zatem najprawdopodobniej zhellenizowanym Żydem, bądź poganinem, który był silnie związany z synagogą.
Autor listu do Korynitan cytuje również teksty z Ewangelii, jednakże najwyraźniej znal je w formie logiów (spisanych wypowiedzi Chrystusa) niż w znanej nam dzisiaj formie. Doskonale zna również listy Pawla, nawet List do Hebrajczyków, którego być może był tłumaczem na język grecki (Orygenes, Euzebiusz z Cezarei). Wydaje się również, że Klemens cytuje Ewangelię Jana, nie wiadomo jednak, czy chodzi o spisaną formę, czy bardziej o teksty liturgiczne z tradycji Janowej.
Dzielo Klemensa jest rozbudowane, piękne literacko i bogate co do treści teologicznej i merytorycznej. Dlatego też warto je poznać i czytać.