Żadni protestanci nie chrzczą się powtórnie. Byłoby to wbrew Pismu Świętemu, które mówi o jednym chrzcie, a nie kilku (Efezjan 4:5).

Natomiast większość kościołów protestanckich (poza luteranami, prezbietrianami, metodystami i anglikanami) wierzy, że autentyczny chrzest musi być działaniem wiary. Wiarę przy tym rozumie jako świadome (odpowiednio do wieku oczywiście) zaufanie Jezusowi Chrystusowi, wyrażające się właśnie (między innymi) poprzez decyzję o chrzcie. Przykłady takich właśnie chrztów odnajdujemy na kartach Nowego Testamentu. Również biblijne zrozumienie chrztu jako „wyrażonego Bogu pragnienia dobrego sumienia” (1Piotra 3:21) czy łączące się z pogrzebaniem razem z Chrystusem i wraz z Nim przez wiarę ożywieniem (Kol 2:12) wskazuje na obecnośc wiary w osobie chrzczonej.

W związku z tym kościoły te chrztu w wieku niemowlęcym nie uznają za faktyczny chrzest. Tak więc chrzest jest powtórny tylko z punktu widzenia osoby, która uznaje zasadność chrztu niemowląt.