|
EUZEBIUSZ Z CEZAREI (zm. 339 r.) Euzebiusz z Cezarei to wybitny historyk kościelny, biskup Cezarei, Ojciec Kościoła, teolog i uczony chrześcijański. Swoją działalność piśmienniczą rozpoczyna i rozwija w czasach przednicejskich (tzn. przed soborem w Nicei). Jako aktywny działacz kościelny i polityczny odgrywa niemałą rolę w czasach nicejskich, wywierając duży wpływ na cesarza Konstantyna.
Euzebiusz urodził się w Palestynie około 263 r., prawdopodobnie w Cezarei. Właśnie w tym mieście, w którym mieściła się założona przez Orygenesa szkoła egzegetyczna posiadająca wielką bibliotekę, otrzymał gruntowne wykształcenie. Jego nauczycielem był Pamfil. Swoją działalność piśmienniczą rozpoczął stosunkowo wcześnie, niestety została ona przerwana prześladowaniami Kościoła w roku 303. Po śmierci Pamfila ucieka do Tyru, a później do Egiptu, gdzie zostaje więziony. Prawdopodobnie w 313 r. zostaje biskupem Cezarei. Kliknij "czytaj całość"
DZIAŁALNOŚĆ I TWÓRCZOŚĆ
Euzebiusz z Cezarei przede wszystkim zasłynął jako historyk, który stworzył podstawy historycznego piśmiennictwa kościelnego. Do jednego z jego największych dzieł należy z pewnością Historia Kościelna w dziesięciu księgach, która omawia dzieje Kościoła od założenia do zwycięstwa Konstantyna nad Licyniuszem. Jest również autorem Kronik, które opisują historię starożytnych ludów oraz O męczennikach palestyńskich. Euzebiusz z Cezarei napisał również liczne dzieła apologetyczne (Ewangeliczne Przygotowanie, Ewangeliczny dowód) oraz dogmatyczne (Przeciw Marcelemu), komentarze biblijne, był twórcą panegiryków na cześć cesarza Konstantyna (Życie Konstantyna).
Poza twórczą działalnością pisarską Euzebiusz brał aktywny udział w tzw. kontrowersji ariańskiej będącej przyczyną zwołania pierwszego soboru. Będąc biskupem Cezarei wywierał ogromny wpływ na Konstantyna, nie tylko dzięki swej uczoności, ale również dzięki umiarkowanemu, kompromisowemu podejściu do sporu ariańskiego.
Na synodzie antiocheńskim (325 r.) został ekskomunikowany, gdyż odrzucił wyznanie wiary skierowane przeciw Ariuszowi. Na soborze nicejskim (325 r.) przedłożył pojednawczą formułę wyznania wiary. Złożył, z wewnętrznymi oporami, podpis pod postanowieniami soboru, jednakże potem przystąpił do obozu antynicejskiego. Również na synodzie w Tyrze, w 335 r., gdzie pozbawiono biskupstwa Atanazego (zagorzały zwolennik postanowień w Nicei), opowiadał się przeciw credo nicejskiemu.
Euzebiusz z Cezarei był wybitnym historykiem i uczonym swoich czasów. W swojej działalności dążył najczęściej do kompromisów. Jego postawa oraz twórczość wskazują na wielką sympatię dla cesarza Konstantyna oraz na chęć zjednoczenia państwa z Kościołem. Jako wierny państwu i cesarzowi, Euzebiusz rozwija chrześcijański ideał władcy i państwa, który wywierał duży wpływ na myśl Zachodu.
POGLĄDY TEOLOGICZNE
1. Euzebiusz z Cezarei naukę o Trójcy św. Pojmował w duchu orygenesowskiego subordynacjonizmu. Bóg Ojciec jest najwyższym Bogiem i nie jest zrodzony, Syn zaś zaistniał tylko dlatego, że chciał tego Ojciec. Duch św. jest stworzeniem Ojca i oddziałuje tylko na świętych. Euzebiusz trzymając się biblijnej terminologi, przez całe życie odrzucał nicejski termin współistotny. Odrzucał również pogląd ariański, że Syn powstał z nicości.
2. Z listu do Konstancji, wiemy, że Euzebiusz odrzucał wszelką formę kultu obrazów, a także sporządzania wizerunków Chrystusa, “żebyśmy nie obnosili swego Boga w obrazach, jak czynią to poganie”.
3. Euzebiusz wierzył w preegzystencję Chrystusa. Wiele fragmentów ze Starego Testamentu, w których objawiał się Bóg w postaci Anioła (walka Jakuba z Bogiem itd.) odnosił do Chrystusa. “I nie godzi się tych w Piśmie zawartych objawień rozumieć o aniołach, poddanych i sługach bożych.” (Historia Kościelna)
LITERATURA
Patrologia, B. Altaner, A. Stuiber, PAX, W-wa, 1990
Historia Kościelna, Euzebiusz z Cezarei
Historia Teologii Chrześcijańskiej, R. E. Olson
» 2 Komentarze
2"Euzebiusz a kanon"
z niedziela, 19 lipiec 2009 10:26
Pod tym linkiem http://www.westarinstitute.org/Periodicals/4R _Articles/canon.html znajdziemy ciekawe informacje na temat roli Euzebiusza w przygotowaniu tekstu ksiąg świętych do publikacji, zamówionej przez Konstantyna. Zbiór 50 ksiąg świętych religii chrześcijańskiej, których pilnie potrzebował. Cesarz płacił za skrybów i transport tekstów których potrzebował w nowym modelu sojuszu tronu z pastorałem. Dzięku temu rozwiane zostaly wątpliwości co do natchnienia kilku pism, w tym Apokalipsy.
1"natręt"
z środa, 08 lipiec 2009 05:32
Nie mogę pojąć, jak w świetle chociażby takich historycznych informacji, trynitarze mogą się upierać, że dogmat Trójcy ma swoje źródło w Biblii. W czasie, gdy toczyły się spory, często śmiertelne na ten temat, Biblia była już ukończona i nie ma w niej śladu dylematu i dyskusji o problemie. Dla Mesjasza oraz autorów biblijnych ten problem nie istniał. Skoro nie istniał, to jaki mieli pogląd na Boga, jaką definicję?Pewnie fałszywą, bo byli niedouczeni, niedoinformowani,za mało natchnieni pogaństwe
» Wyślij komentarz
Tylko zalogowani użytkownicy mogą dodawać komentarze.
Zaloguj się lub zarejestruj.
|
: 
