Kilka dni temu przeczytałam książkę, którą chciałabym polecić. Autorami jej są misjonarze z Polski – małżeństwo, które usłyszało wołanie Pana, by iść i czynić uczniami inne narody. Agnieszka i Michał Domagałowie opisują swoją pracę misyjną w dalekiej Chakasji ( można tam dojechać bagatelka w sześć dni samochodem). Bóg posłał ich do pracy nad tłumaczeniem Biblii na język chakaski.

W książce znajdziemy świadectwo, jak doszło, że znaleźli się akurat tam, na czym polega ich praca, jakie „atrakcje” oczekują Europejczyków na Syberii i wreszcie, jak obecność Boga pomagała im w najtrudniejszych chwilach. Można więc powiedzieć, że nie jest to książka jednowymiarowa - opisuje codzienną rzeczywistość syberyjską – gdzie ludzie muszą zmierzyć się z zimą trwającą osiem miesięcy, ale także mentalność tamtejszych ludzi, ich przywiązanie do szamanizmu . (nota bene, czy zastanawialiście się, jak bardzo są przesądni nasi rodacy: horoskopy, feralna trzynastka, nie witanie się w progu to przecież norma).

W tym wszystkim musieli odnaleźć się Michał z Agnieszką i z dwójką dzieci. Zmagali się z wieloma trudnościami, o których teraz – z perspektywy czasu mogą w barwny, czasem humorystyczny sposób opowiedzieć.

Książkę czyta się jednym tchem, zwłaszcza opisy samochodowych przepraw z Polski do Chakasji i sytuacji praktycznie beznadziejnych, bez wyjścia, które uczą polegać na naszym Stwórcy. Są także przykłady cudów, które trudno zakwestionować nawet sceptykom. Takie pozycje jak ta pokazują, że życie z Bogiem może być pasmem przygód, o ile najpierw potrafimy zaufać, że jest On w stanie przeprowadzić nas przez trudności i działać w ponad naturalny sposób.