"A to jest żywot wieczny, aby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego posłałeś". (Jan 17,3)

Bez poznania Boga nie ma zbawienia. Nie można ufać komuś kogo się nie zna, nie można miłować kogoś kogo się nie słyszy, nie doświadcza, z kim nie ma się żadnego kontaktu. Jezus, nasz zbawiciel, najpełniej znał Boga. Poznał go tak dobrze, że stanowi z nim jedno, że tworzy z nim Pełnię. On to zwiastował Boga, zwiastował Królestwo ludziom, grzesznikom, światu. Światu, który Boga nie znał.

"Wiara jest ze słuchania". Lecz nie wszyscy słyszeli. Niektórych zaślepiło umiłowanie świata i ułuda bogactwa, inni zgorszyli się słowem, gdy musieli dla słowa cierpieć. Byli też tacy, którzy słowa niezrozumieli. Była jednak garstka wybrańców, która słuchała, zrozumiała i wydała plon. (por. Mt 13,18-23)

Czy poznanie Boga może dosięgnąć tylko niektórych? Wybranych, swoistą elitę? Czy też każdy człowiek może zrozumieć słowo, poznać Boga, jeśli tylko zechce otworzyć umysł i serce?

Bóg pragnie aby wszyscy byli zbawieni, nie chce aby ktokolwiek umarł, lecz chce aby wszyscy zawrócili ze złej drogi.

Ale nie wszyscy wierzą. Wielu nie wierzy. Wielu wierzy na pokaz, wielu wierzy bezmyślnie, bezrefleksyjnie, wielu drwi z Boga. Wąska i ciasna brama wiedzie do wieczności i niewielu nią podąża mawiał Jezus. Zatem ci wybrańcy, ci którym Bóg pozwolił się poznać, stanowią swoistą elitę. Chrześcijanie, wierni Bogu, Ci którzy prawdziwie go poznali to grono elitarne.

Taki elitaryzm poznawczy przewija się przez całą Biblię. Noe i jego rodzina, jedyni którzy ocaleli, jeden naród na Ziemii, wybrany przez Boga, garstka Izraela. Prorocy, którzy jako nieliczni wsłuchiwali się w głos wołającego Boga, garstka apostołów, osamotniony, konający w gronie kilku zaledwie osób, Jezus.

Elita moralna, elita Boża, grono bożych wybrańców.

Poznanie nie jest domeną mas. Uczy o tym Biblia, uczy o tym Jezus. Chociaż Bóg pragnie każdego, woła do upamiętania przez usta proroków, by wszyscy się upamiętali, to jednak świat pozostaje duchową pustynią, na której znajduje się malutka oaza z wytryskującą, żywą wodą, a przy niej skupiona grupka spragnionych apostołów. Dla większości ta oaza to tylko fatamorgana, ułuda i tak wiedzą, że padną od palącego słońca na pustyni. Nie ma sensu iść, to tylko fatamorgana i tak umrzemy.

Wiara jest elitarna, inaczej niż nauka, racjonalne, empiryczne poznanie, którym rządzi egalitaryzm. Każdy bowiem, kto przejdzie przez odpowiednie naukowe szczeble, który zastosuje się do konkretnych zaleceń i przeprowadzi prawidłowy tok rozumowania może posiąść naukową wiedzę, poznać prawa przyrody, czy prawa rządzące społeczeństwami. Przynajmniej może tego dokonać. 

Z wiarą, poznaniem Boga jest inaczej. Chociaż pewien dyskurs logiczny może prowadzić do faktu istnienia Boga, co wielu już filozofów i teologów przez wieki udowadniało, to jednak do prawdziwej, pełnej wiary, wydającej owoce potrzeba czegoś więcej, jakiejś dozy irracjonalizmu.

Samo głoszenie Ewangelii, chociaż słuszne i przez Boga od nas wymagane, nie rodzi automatycznie rzesz prawdziwie wierzących ludzi. Mimo wszystko potrzeba gnozy, czegoś więcej niż intuicji, czy rozumu, trzeba oświecenia udzielonego przez samego Boga. To sprawia, że dzisiejszy "duchowy Izrael" jest elitą.

Obyśmy starali się wejść w grono tej elity, obyśmy jej nie opuszczali, jeśli już jesteśmy w jej objęciach. Trzymajmy się oazy, żywej wody, którą jest nasz Mistrz Jezus z Nazaretu.